(fiction-bleach) night hunter : รวมแก็งนักล่าผี (yaoi)...เปิดเรื่อง...+fanart (renbya)

posted on 27 Nov 2007 20:02 by phango

เพื่อนๆเคยได้ยินเรื่อง ผีในโรงเรียนมั้ย วันนี้ผมอาบาราอิ เร็นจิจะมาเล่าเรื่องที่ผมเจอมาให้ฟัง
.....................

วันนั่นผมและเพื่อนกลับบ้านกันตอนเย็น มันก็ไม่มีอะไรมาหรอกแค่เรื่องทำเวณในห้องเรียน ธรรมดานะครับวันนี้ผมมีเวณกับเจ้าคุโรซากิ อิจิโกะ และก็เจ้าแว่นอิชิดะ อุริว
และก็ แช้ค พวกผมทำเวณจนดึก ประมาณ 1ทุ่มเพราะไอ้พวกทำเวณคนอื่นมันหนีกลับบ้านกันหมด แล้ว เจ้าอิจิโกะดันทำน้ำสตอเบอร์รี่ลดห้องที่พึ่งถูเสร็จอีก จึงทำให้ต้องถูกันใหม่อีกรอบ ตอนทุ่มกว่าๆพวกเราก็เก็บของจะกลับบ้านแต่

ปัง!!!!

มีเสียงดังบ้างอย่างมาจากทางเดินระเบียงของโรงเรียน พวกผมจึงวิ่งไปดูที่เกิดเหตุ

"เอ้ย!ไม่เห็นมีอะไรเลย แล้วเสียงมาจากไหนละเนี่ย คงจะเป็นลมระมัง ชังเหอะๆเก็บของต่อ"เด็กหนุ่มผมส้มตัวปัญหาที่ทำให้พวกผมต้องกลับบ้านดึกพูดขึ้น อิจิโหะเดินมาตบบ่าผมเบาๆแล้วพวกเราก็พากันเดินเข้าห้อง แต่ก่อนจะเปิดประตูนั่นเอง

วิ้ว~

เสียงลมดังมาจากหน้าต่างของห้อง ทั้งๆที่พวกปิดหน้าต่างไปแล้วนี่หน่า พวกผมรู้สึกสงสัย เจ้าแว่นอิชิดะใจกล้ามาก จึงยื้นหน้าเขาไปดูก่อน แล้ว..."อ๊ากกกกกกกกก!!!" เสียงของอิชิดะดังไปทั่วโรงเรียน มันไปกินจิ้งหลีดมาจากที่ไหนไม่รู้ร้องซะได้ลั่นโรงเรียน ไม่สิ ดังออกมานอกโรงเรียนเลยละมัง พวกผมใช่นิ้วชี้ทั้งสองข้างอุดหูไว้ แต่เสียงของอิชิดะยังไม่หยุดซักที พวกผมจึงยื้นหน้าไปดูเหมือนกับอิชิดะ แล้ว"อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!"พวกผมทั้งสามร้องลั่นประสานเสียงกันไปทั่วแทบโรงเรียน จนชาวบ้านต้องเปิดบ้านมาดู

เพล้ง!!! เสียงกระจกแตกไปตามทางระเบียง ด้านหน้าของพวกผม ลมที่ตอนแรกพัดเอื้อยๆกลับแรงขึ้นจนฝุ่นลอยเต็มไปหมด

"ถอยไป!!"เสียงของต้นเหตุที่ทำให้พวกผมประสานเสียงดังขึ้นมาจากห้อง ชายหนุ่มร่างบางลุกขึ้นจากพื้นหลังห้องเดินโซเซไปมาเพื่อเปิดประตู ร่างบางหอบด้วยความเหนื่อยเหมือนเป็นจังหวะการเต้นของหัวใจ มือข้างนึ่งโชกไปด้วยเลือด

ครื้น~!!

เสียงประตูห้องเรียนเปิดออก ชายหนุ่มผมดำยืนอยูาตรงหน้าพวกผม ผมสีดำเหมือนรัตติกาลปลิ้ว สะไหว ตามแรงลม สายลมช่วงนั่นพัดแรงมากจนมีเศษไม้ของโต๊ะที่พังแล้วปลิ้วมาตามลม จนเกือบปะทะกับหน้าของอิจิโกะ ลอยผ่านหน้าของอิชิดะที่ใช้มือข้างนึ่งจับประตูส่วนมืออีกข้างเอามาบังฝุ่นไม่ให้เข้าไปที่ตา กระแทกเข้ากับแขนของแช้ค ที่ตั้งขึ้นมาเพื่อปกกัน

ปัง!!!

ลูกไฟสีแดงพุ่งออกจากมือของร่างบาง กระแทกเข้าไปกับอากาศเต็มๆทำให้เกิดเงาแปลกๆปรากฎขึ้นตรงหน้า ด้วยความแรงทำให้ร่างบางกระเด็นเขามาหาผม

เพล้ง!!!

เสียงกระจกแตกอีกรอบดังมาจากข้างหลังผม เด็กสาวร่างเล็กหัวตัวโตหน้าตาน่ารัก ในชุดนักเรียนหญิงสีดำสนิท มืออีกข้างถือดาบไม้ยาว ประมาณบ่าของเธอ ยืนอยู่ข้างหลังของพวกผม

"ลูเคีย...ปิด..ผนึกมัน.."เสียงขาดๆหายดังมาจากตัวผม ตอนนี้ผมว่าอะไรมันแปลกอยู่ข้างๆตัวผมอยู่ ผมจึงก้มหน้าลองมาดูแล้วพบ ชายหนุ่มผมสีรัตติกาลที่มือข้างนึ่งโชกไปด้วยเลือด กำลังถูกผมกอดอยู่ อ๊ากกกกกกกกกกกก ขาวนวลสุดยอดดดดดดดด เลือดกำดาวผมกำลังจะทะลักออกมาจากจมูกอยู่แล้ว

ตู้ม!!!

ตัวอักษรสีแดงผุ่งเข้าใส่เงาสีดำ ที่พึ่งโดนลูกไฟสีแดงของชายหนุ่มเข้าไปเต็มๆ

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!"เสียงน่าขนลุกร้องโหยหวนไปทั่วโรงเรียน เงาสีดำนั่นเริ่มสลายไปกับอากาศ แล้วลอยเข้าไปที่สร้อยคอของเด็กสาว

"13ตัว"เด็กสาวพึมพำเบาๆก่อนจะเดินมาดันร่างผมออกจากเบียคุยะแล้วพยุงผู้เป็นพี่ไปที่หน้าต่างที่แตก "พรุ่งนี้ ทุกสิ่งที่พังจะกลับมาเป็นอย่างเดิมไม่ต้องเป็นห่วง"เด็กสาวพูดพร้อมพยุงชายหนุ่มผู้เป็นพี่ขึ้นไปยืนขอบที่หน้าต่าง

"เออ...นี่แล้วเมื่อกี้มันคืออะไรหรอ"เจ้าแว่นอิชิดะพูดพร้อมขยับแว่น พวกผมพากันเงียบก็หันไปมองร่างเล็กของเด็กสาวเป็นตาเดียว

"พวกนายไม่รู้จักหรอสิ่งที่เรียกว่า....."เด็กสาวเว้นวรรคไว้รอบนึ่งก่อนจะหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้พวกผม "ผีนะ"เพียงคำพูดนั่นคำพูดเดียว พวกผมประสานเสียงกันลั้นโรงเรียน เด็กสาวและชายหนุ่มถอนหายใจพร้อมกันแล้วไปตามสายลม

พวกผมยืน เอ๋ออยู่ที่หน้าต่างที่แตก "อืก~"พวกผมมองหน้ากันแล้วพากันกลื้นน้ำลาย ตอนนี้ในหัวคงจะมีแต่คำว่า ตัวใครตัวมันละโว๊ย!!!! แล้วผมและเพื่อนๆก็วิ่งออกจากโรงเรียนอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดที่จะกลัวอะไรทั้งสิ้น(ยกเว้นผี)
ตอนนี้ในหัวมีแต่ ตัวใครตัวมัน..ตัวใครตัวมัน..ตัวใครตัวมัน
.........................................

วันนั่นผมรู้สึกเลยว่า เจอทั้งผี เจอทั้งนางฟ้า เจอทั้งหัวหอม แล้ววันต่อมาจะเจออะไรอีกเนี่ย~

.....จบการเปิดเรื่อง.....

แถมด้วย fanart ลวกๆ เร็นเบีย